Volkan BAŞAK

Bir Gün Diyemediklerimi Diyebilmek Dileğiyle...

Bir Gün Diyemediklerimi Diyebilmek Dileğiyle...

3 Harfli Şeyler çok önemlidir. Ana, Aşk, Yar.......

Pekde akıllı olmadım hiç aslında.
Yanlış misketlerle,yanlış çocuklarla oynadım saklambaçı.
Kulağımdan bak yaramaza nidaları eksik olmadı pek.
Sürüden ayrılan koyunları sevdim hep... Bir de kendi bacağından asılmayanları...
Kendimle yaşadım en büyük kavgalarımı... İçimdeki balık, dalıp dalıp çıktı suya, hayatla; ben seyrettim.
Dışardan bakanlar kah öyle bildiler, kah böyle...
Bense adalar hayal ettim çoğu zaman... Sahillerine cam şişeler içinde sevda mektupları vuran adalar...
Anacığımın dualarına ağladım çoğu zaman Soğucak köyümün karanlığında dolaştım...
Yaman çocukluk aşklarında, ergenliği iple çektim. Fındık ağaçları altında çoookkkk fındıklar kırdım...
Sünnetimde de ağlattım anacığımı, neden altından harf asmadılar gerdanıma diye, terlemiştim ve boynuma asılan harf ve zincirin sahte olduğunu o küçücük yaşımda görmüştüm, oysaki, parası yoktu... ve ben yine anacığımı ağlatmıştım

Dili iyi laf yapanlardanım aslında ama diyemediğim oldu yutkunduğum, hep dişimin arasında bir gün söylerim diye sakladıklarım 8-10 harfim oldu...
Bilemezdim sülalemin kaderini sırtımda taşıyacağımı, kaftan gibi...

Yanlış sevdalarda oyalandım kimi zaman... Bir pire için nice yorganlar yaktım.
"Alem"lerde tükettim, ilk gençliğimi...
Okudumda,okumasamda mutlaka dinledim, bilgilendim, edindim, didindim işte o bendim...
Ama denizlere düştüm, sarılmadım yılanlara... Engerekler kesti önümü, tınmadım.
Geçte farketsem bazen tek sığınağım anacığım oldu...
Sonraları hayat, hep bir ağızdan türküler söylemeyi öğretti bir süre... Harmandalı oynayan efelere benzettim kendimi...

Ama çabuk aldılar türküleri dilimizden... Unuttuk ezgilerimizi... 78'liydik... 68'i öğrenemeden... 88'de bulduk kendimizi... -10 ve +10 larla geçti çocukluğum
Savrulduk kapkara bir yelde.
Yaman bedeller ödedikve ödettirildik.
68'li olamamışken, 78'de doğmakla fişlendik, 88'ler ,98'ler beraatimiz oldu...
Siyasi mücadelem hiç bitmedi, ideallerim hep oldu, olacak da, evlatlarımada, ailemede,çevremede anlatmakla mükellefim bildiklerimi.. öğrendiklerimi öğretmekle mükellefim...
5 yıl yapmadım mı?, 12 den 52 ye etrafımdaki her yaştan insana klavye tuşuna basmayı öğretmedim mi ... ben bunu becerebildiğimce yaptım...

Gün oldu yanlış zamanlarda, yanlış kapılar çaldım.
Yasak elmalar tattım kuytularda. Bıçaklar kesmedi de tenimi, bir kötü sözle öldüm.
Kuşaklar, kentler, sevdalar arasında yoruldum.
Gün geldi... Duruldum...
Zaman sardı yaralarımı, kinlerimi hafızama gömdüm.
Hamdım, oldum...
Sevdayı en umulmadık yerde buldum. Anacığımın dualarıyla lâldim çözüldüm...
Hayatıma bakıyorum, siyah beyaz fotograflar çekilen son nesildenim...

Dünyada haritalar değişti benim gençliğimde Ne ülkeler vardıki artık yok... Bugünki ülkeler yok tu ki...

Siyah Beyaz Televizyonları biliyorum, Evimizde su yoktu, el arabasıyla su taşırdık, ankara lastik- kara lastik bilirdik biz çocukken...
Kemal Sunal gördüm, Adile Naşit i,Zeki Müren i, Mıh gibi adını kazıyan tüm yıldızları... Ben

Ecevit'i gördüm, İnönü'yü, Özal'ı gördüm...

Terörizmi evimde gördüm, babam gitti şehidini almaya arabayla...

Neler neler de eh bu kadar şimdilik yeter...

VolkanNOT: Hayatta 3 Harfli şeylerin çok önemli olduğunu asla unutmayın...

Bir gün diyemediklerimi ,diyebilmek dileğiyle....